Verleden

Als ik de lijnen op papier zet
is het alsof ik snij
in de banden met mijn verleden
En toch moet ik
steeds achterom kijken
om de pijn te voelen
en te begrijpen
Want toch zal ik
ermee moeten leven.

De weg

De weg
Die ik heb gelopen
Zat vol hobbels, bobbels, kuilen.
Die weg
Vol hindernissen
Heb ik achter me gelaten.
Maar voor mij
Ligt het nog onbekende
Vol kruispunten en splitsingen

Ik loop
Met onzekere passen
Met grote schreden
Al huppelend
Struikelend en vallend
De weg die voor mij ligt.
Waar hij mij brengt
Weet ik niet.
En misschien is dat
Maar beter zo.