De weg
Die ik heb gelopen
Zat vol hobbels, bobbels, kuilen.
Die weg
Vol hindernissen
Heb ik achter me gelaten.
Maar voor mij
Ligt het nog onbekende
Vol kruispunten en splitsingen
Ik loop
Met onzekere passen
Met grote schreden
Al huppelend
Struikelend en vallend
De weg die voor mij ligt.
Waar hij mij brengt
Weet ik niet.
En misschien is dat
Maar beter zo.
2 opmerkingen:
Rakend. Het hadden mijn eigen woorden haast kunnen zijn Mooi lieverd!
Dank je!
Gedichten schrijven is niet mijn beste kant. Maar omdat ik alles wil kunnen schrijven, probeer ik het dus wel. En als het dan lukt, ben ik nog dubbel zo blij ;-)
Een reactie posten